ເບົ້າຫຼອມວິສະວະກອນຍຸກໃໝ່, ທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ຊຸກຍູ້ການສ້າງຊ່ຽວຊານລາວ ຄວບຄຸມເຕັກໂນໂລຊີລະດັບໂລກ

ໂຄງລ່າງພື້ນຖານຂະໜາດໃຫຍ່ລະດັບຊາດ ມັກຈະຖືກປຽບທຽບດັ່ງລະບົບເສັ້ນເລືອດໃຫຍ່ ທີ່ສູບສີດພະລັງງານທາງເສດຖະກິດໄປສູ່ທຸກພາກສ່ວນຂອງປະເທດ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ສຳຄັນໄປກວ່ານັ້ນ ແມ່ນກົນໄກການຂັບເຄື່ອນທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຄວາມສຳເລັດຂອງໂຄງການເຫຼົ່ານັ້ນ. 

ໃນສັງຄົມອອນລາຍ ແລະ ວົງສົນທະນາທົ່ວໄປ, ມັກຈະມີຄຳຖາມ ຫຼື ຂໍ້ສັງເກດເກີດຂຶ້ນສະເໝີວ່າ ໂຄງການທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ພຽງແຕ່ເປັນພື້ນທີ່ສະຫງວນສຳລັບບຸກຄະລາກອນເຕັກນິກຈາກປະເທດຈີນເທົ່ານັ້ນ ຫຼື ຄົນລາວເປັນພຽງແຕ່ຜູ້ຊົມທີ່ເຮັດວຽກທົ່ວໄປ. 

ແນວໃດກໍຕາມ, ຫາກເຮົາເບິ່ງລົງໄປໃຫ້ເລິກເຊິ່ງໃນລັກສະນະວິທະຍາສາດການພັດທະນາອົງກອນ, ທາງລົດໄຟສາຍນີ້ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ເສັ້ນທາງເຫຼັກ, ຫາກແຕ່ເປັນ “ມະຫາວິທະຍາໄລເປີດ” ຂະໜາດຍັກ ທີ່ພວມເຮັດໜ້າທີ່ຖ່າຍທອດເຕັກໂນໂລຊີ, ບົ່ມເພາະ ແລະ ຍົກລະດັບຊັບພະຍາກອນມະນຸດຂອງລາວຢ່າງເປັນລະບົບ ເພື່ອປ່ຽນແປງກຳລັງແຮງງານທ້ອງຖິ່ນໃຫ້ກາຍເປັນຊ່ຽວຊານສະເພາະດ້ານທີ່ສາມາດຄວບຄຸມເຕັກໂນໂລຊີລະດັບໂລກໄດ້.

ການບັງຄັບການເຄື່ອນທີ່ຂອງມວນສານຂະໜາດໃຫຍ່ເຊັ່ນຂະບວນລົດໄຟ ໃຫ້ແລ່ນຜ່ານພູຜາປ່າດົງດ້ວຍຄວາມໄວສູງ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຂອງການກົດປຸ່ມຕາມຄຳສັ່ງ, ແຕ່ມັນແມ່ນສິລະປະທີ່ບວກເຂົ້າກັບຟີຊິກສາດໝູນໃຊ້ ຊຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄວບຄຸມມີທັກສະຂັ້ນສູງ. ທ້າວ ສົມຊາຍ ລາວລິ້ວ, ພະນັກງານຂັບລົດໄຟຄົນລາວ ທີ່ມີຖິ່ນກຳເນີດຈາກແຂວງບໍ່ແກ້ວ ປະຈຳຢູ່ສະຖານີລົດໄຟລາວ-ຈີນ ໄດ້ເປັນຫຼັກຖານທີ່ມີຊີວິດໃນການກ້າວຂ້າມຂີດຈຳກັດນີ້. 

ລາວເຄີຍໃຫ້ສຳພາດກັບ ໜັງສືພີມ ເສດຖະກິດການຄ້າວ່າ ຈາກອະດີດນັກສຶກສາພາສາຈີນ ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ຂອງຈີນ ທີ່ຕ້ອງກັບຄືນປະເທດເພື່ອຮຽນອອນລາຍຍ້ອນການລະບາດຂອງໂຄວິດ-19, ລາວໄດ້ຕັດສິນໃຈສົ່ງຊີວະປະຫວັດເຂົ້າສະໝັກງານກັບບໍລິສັດທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ຈຳກັດ ຜ່ານການເຫັນປະກາດໃນສື່ສັງຄົມອອນລາຍໂດຍບັງເອີນ. 

ໃນປີ 2021 ກ່ອນທີ່ລົດໄຟຈະເປີດໃຫ້ບໍລິການ, ສົມຊາຍ ໄດ້ຮັບການຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ຢ່າງເຂັ້ມຂຸ້ນຈາກ ອາຈານ ອູຈຸນຫົງ ຄູ່ຝຶກສອນຈາກນະຄອນຄຸນໝິງ ຜູ້ທີ່ມີທັດສະນະການເຮັດວຽກທີ່ເຄັ່ງຄັດ ແລະ ມີປະສົບການສູງໃນການຂັບຂີ່ລົດໄຟ. 

ການຖ່າຍທອດວິຊາຄວາມຮູ້ຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດຂອງອາຈານຊາວຈີນ ບວກກັບຄວາມພາກພຽນຂອງສົມຊາຍ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວຮູ້ວ່າ ການຂັບລົດໄຟທີ່ເບິ່ງຄືວ່າງ່າຍນັ້ນ ຕົວຈິງແລ້ວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ເພາະຕ້ອງຮຽນຮູ້ຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ. ໃນທາງປະຕິບັດ, ເສັ້ນທາງລົດໄຟໃນສ່ວນຂອງປະເທດລາວ ແມ່ນມີຄວາມຊັນສູງ, ເປັນທາງຍາວ, ປະກອບດ້ວຍອຸໂມງ ແລະ ຂົວຫຼາຍແຫ່ງ.

ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພະນັກງານຂັບລົດໄຟຕ້ອງມີຄວາມສາມາດໃນການຄວບຄຸມທີ່ໝັ້ນທ່ຽງທີ່ສຸດ ຊຶ່ງນີ້ຄືການສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວ່າ ວິສະວະກຳການຂັບຂີ່ໄດ້ຖືກຖ່າຍທອດລົງສູ່ຄົນລາວແລ້ວຢ່າງແທ້ຈິງ.

ນອກຈາກໜ້າທີ່ໃນການຂັບຂີ່ແລ້ວ, ວຽກງານບຳລຸງຮັກສາທາງກົນຈັກ ຊຶ່ງມັກຈະຖືກຕີກອບວ່າເປັນພື້ນທີ່ຂອງຜູ້ຊາຍ ຍ້ອນຕ້ອງໃຊ້ພະລັງງານທາງກາຍະພາບສູງນັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກມ້າງເພໂດຍແມ່ຍິງລາວຜູ້ມີຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ. ນາງ ພອນພິມົນ ມອນຈັນດີ, ຍິງສາວອາຍຸ 28 ປີ ຈາກເມືອງໄຊ ແຂວງອຸດົມໄຊ ຄືຜູ້ທີ່ພິສູດໃຫ້ໂລກເຫັນວ່າ ຄວາມຝັນບໍ່ເຄີຍເລືອກຄົນ. 

ນາງ ພອນພິມົນ ເຄີຍໃຫ້ສຳພາດກັບ ໜັງສື ພີມ ປະຊາຊົນວ່າ ຫຼັງຈາກທີ່ນາງໄດ້ໄປສຶກສາຢູ່ທີ່ວິທະຍາໄລອາຊີວະສຶກສາ ນະຄອນກຸ້ຍຫຍາງ ປະເທດຈີນ ໃນປີ 2015 ແລະ ໄດ້ເຫັນຂ່າວການກໍ່ສ້າງທາງລົດໄຟ, ນາງໄດ້ເລືອກຮຽນສາຍການຈັດການຂົນສົ່ງທາງລົດໄຟຢ່າງບໍ່ລັງເລ ດ້ວຍຄວາມຫວັງທີ່ຈະກັບມາກາຍເປັນກຳລັງສຳຄັນໃຫ້ແກ່ບ້ານເກີດເມືອງນອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ຕາມແລວທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ. ພາຍຫຼັງຮຽນຈົບໃນປີ 2020, ນາງໄດ້ເຂົ້າເຮັດວຽກໃນເດືອນທັນວາ 2021 ໂດຍເລີ່ມຈາກການຝຶກງານຢູ່ສູນປະຕິບັດງານ ແລະ ບຳລຸງສ້ອມແປງຫົວຈັກລົດໄຟນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. 

ໃນເດືອນກຸມພາ 2022, ນາງໄດ້ສອບເສັງຜ່ານກາຍເປັນຊ່າງກົນຈັກສ້ອມແປງບຳລຸງຫົວລົດໄຟລາວ-ຈີນ ຢ່າງເປັນທາງການ ໂດຍມີໜ້າທີ່ກວດກາ, ບຳລຸງຮັກສາຫົວຈັກ, ທົດລອງອຸປະກອນ ແລະ ຈັດການເຄື່ອງມື. 

ການເຮັດວຽກຂອງນາງຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບຫຼັກການທາງອຸນຫະພູມລະບາດວິທະຍາຢ່າງໜັກໜ່ວງ ໂດຍຫົວລົດໄຟທີ່ຫາກໍກັບມາຈາກການແລ່ນ ຈະມີອຸນຫະພູມພາຍໃນຮ້ອນສູງເຖິງ 40 ຫາ 50 ອົງສາເຊວຊຽດ ຊຶ່ງນາງຕ້ອງອົດທົນໃຊ້ເວລາ 30 ຫາ 45 ນາທີ ໃນການກວດກາໃຫ້ສຳເລັດເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ. 

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເຄີຍປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຖອດຊິ້ນສ່ວນຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ການຍົກຍ້າຍເຄື່ອງມືໜັກໆ, ແຕ່ນາງກໍໄດ້ໝູນໃຊ້ຫຼັກກົນລະສາດຮ່າງກາຍ ໂດຍການເຂົ້າປຶກສາອາຈານຝ່າຍຈີນເພື່ອຝຶກທ່າທາງການອອກແຮງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ຮຽນຮູ້ການໃຊ້ເຄື່ອງມືຊ່ວຍ ແລະ ອອກກຳລັງກາຍເພື່ອເພີ່ມຄວາມແຂງແຮງ. ດ້ວຍຄວາມມັກໃນການຖອດປະກອບບວກກັບຄວາມພິຖີພິຖັນ, ອົດທົນ ແລະ ຄວາມລະອຽດອ່ອນສະເພາະຕົວຂອງແມ່ຍິງ, ນາງສາມາດກວດກາອຸປະກອນ, ວັດແທກຊິ້ນສ່ວນ ແລະ ປະກອບອາໄຫຼ່ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຊັດເຈນ.

ຂະນະດຽວກັນ, ລະບົບປະຕິບັດການຂອງທາງລົດໄຟຍັງໄດ້ອອກແບບລະບົບນິເວດການຮຽນຮູ້ (Learning Ecosystem) ທີ່ຊຸກຍູ້ໃຫ້ພະນັກງານທຸກລະດັບສາມາດຍົກລະດັບຕົນເອງໄດ້ສະເໝີ. ນາງ ສ້ອຍເພັດ ຈັນທະຈິດ ເປັນອີກໜຶ່ງຕົວຢ່າງຂອງການເຕີບໂຕຕາມສາຍອາຊີບ ຈາກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບລົດໄຟມາກ່ອນ ເນື່ອງຈາກປະເທດລາວບໍ່ເຄີຍມີທາງລົດໄຟ.

ນາງເລີ່ມຕົ້ນເຂົ້າເຮັດວຽກນຳບໍລິສັດ ທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ຈຳກັດ ໃນເດືອນທັນວາ 2021 ໃນຕຳແໜ່ງພະນັກງານຢູ່ສາງຂົນສົ່ງສິນຄ້າ ຮັບຜິດຊອບວຽກງານຂ່ຽນຖ່າຍສິນຄ້າ. ສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈຄື ກົນໄກການພັດທະນາບຸກຄະລາກອນຂອງອົງກອນ ທີ່ໄດ້ຈຳລອງສະພາບແວດລ້ອມການເຮັດວຽກໃຫ້ເປັນສະຖານສຶກສາ ໂດຍພະນັກງານຕ້ອງເຮັດວຽກໃນຕອນກາງເວັນ ແລະ ຂຶ້ນຫ້ອງຮຽນເພື່ອສຶກສາພາສາຈີນທາງການສຳລັບວຽກງານລົດໄຟໃນຕອນກາງຄືນ ໂດຍມີພະນັກງານຄົນຈີນເປັນຜູ້ສອນ. 

ນອກຈາກນີ້, ບໍລິສັດຍັງໄດ້ໃຫ້ຄວາມຮູ້ ແລະ ສະໜອງໂອກາດໃນການໄປຝຶກອົບຮົມໄລຍະສັ້ນຢູ່ປະເທດຈີນ ພ້ອມທັງເຊີນຊ່ຽວຊານທີ່ມີປະສົບການມາສອນພະນັກງານຢູ່ສະຖານທີ່ຕົວຈິງ. ຜ່ານການເຮັດວຽກເປັນເວລາ 5 ປີ, ປະຈຸບັນນາງໄດ້ພັດທະນາຕົນເອງຂຶ້ນມາເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກງານບໍລິຫານທົ່ວໄປ ປະຈຳສະຖານີຫຼວງພະບາງ ທີ່ມີໜ້າທີ່ສຳຄັນໃນການພົວພັນທົ່ວໄປ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສະຖານີກັບອົງກອນຕ່າງໆ. 

ຄວາມກ້າວໜ້າຂອງນາງ ບໍ່ພຽງແຕ່ປ່ຽນແປງຊີວິດ ແລະ ຄອບຄົວໃຫ້ດີຂຶ້ນ ຍ້ອນໄດ້ຮັບສະຫວັດດີການທີ່ດີ ເຊັ່ນ: ບ່ອນພັກເຊົາ ແລະ ອາຫານການກິນທີ່ບໍ່ເສຍຄ່າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນແຮງບັນດານໃຈໃຫ້ນາງຕັ້ງເປົ້າໝາຍຢາກເປັນອາຈານເພື່ອຖ່າຍທອດບົດຮຽນໃຫ້ແກ່ນ້ອງໆໃນຕໍ່ໜ້າ. 

ສິ່ງນີ້ຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການໄຫຼວຽນຂອງເມັດເງິນຈາກນັກທ່ອງທ່ຽວທັງເອີຣົບ ແລະ ກຸບນັກທ່ອງທ່ຽວຈີນ ທີ່ສົ່ງຜົນດີຕໍ່ການສ້າງວຽກເຮັດງານທຳ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂະຫຍາຍຕົວ.

ປາຍທາງຂອງການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ຄືການສ້າງຄວາມເປັນເອກະລາດທາງດ້ານເຕັກນິກ ຊຶ່ງທ້າວ ເຈັງຊຶ ພະນັກງານບຳລຸງຮັກສາທາງລົດໄຟ ປະຈຳສະຖານີຫຼວງພະບາງ ໄດ້ຢັ້ງຢືນເຖິງຜົນສຳເລັດນີ້. ດ້ວຍປະສົບການເຮັດວຽກກວ່າ 4 ປີ, ລາວໄດ້ເລົ່າເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກໃນໄລຍະທຳອິດທີ່ຕ້ອງປະເຊີນໜ້າກັບລະບົບເຕັກໂນໂລຊີໃໝ່ໆ ແລະ ອຸປະກອນທີ່ທັນສະໄໝ ຊຶ່ງສ້າງທັງຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ ແລະ ຄວາມກັງວົນໄປພ້ອມກັນເຖິງຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນການປົກປັກຮັກສາຄວາມປອດໄພຂອງທາງລົດໄຟ. 

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີອຸປະສັກດ້ານການສື່ສານໃນເບື້ອງຕົ້ນ, ແຕ່ຜ່ານການປະສານງານ, ຮຽນຮູ້ພາສາຈີນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ແລະ ອາໄສເພື່ອນຮ່ວມງານເປັນຂົວຕໍ່, ທີມງານກໍສາມາດປະຕິບັດງານພາຍໃນໄດ້ຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວຂຶ້ນ. ທ້າວ ເຈັງຊຶ ໄດ້ປັບປຸງຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເພື່ອເພີ່ມທະວີປະສິດທິພາບ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງວຽກງານ. 

ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາກວ່າ 4 ປີ ຜ່ານການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຄູຝຶກຊາວຈີນ ແລະ ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງເພື່ອນຮ່ວມງານລາວ-ຈີນ ໄດ້ປ່ຽນແປງລາວຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຊ່ຽວຊານ ທີ່ຕ້ອງອາໄສຄຳແນະນຳ ມາສູ່ການປະຕິບັດງານຢ່າງຊຳນານ ແລະ ສາມາດເຮັດວຽກດ້ວຍຕົນເອງຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ. 

ຄວາມສຳເລັດຂອງລາວ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກໂຊກຊະຕາ, ແຕ່ເກີດຈາກການຮຽນຮູ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຄວາມກ້າຮັບການທ້າທາຍ ແລະ ຄວາມອົດທົນໃນການພັດທະນາຕົນເອງ ຈົນກາຍເປັນກຳລັງສຳຄັນໃນການຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ ແລະ ປະສິດທິພາບຂອງລະບົບລົດໄຟລາວ-ຈີນ ຢ່າງມືອາຊີບ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ, ຂໍ້ຄະລາຫາທີ່ວ່າ ທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ ມີແຕ່ຄົນຈີນເຮັດວຽກດ້ານເຕັກນິກນັ້ນ ເປັນພຽງພາບລວງຕາໃນໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນຂອງໂຄງການ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ເຕັກໂນໂລຊີຂັ້ນສູງກຳລັງຖືກຖ່າຍທອດຜ່ານການລົງມືປະຕິບັດຕົວຈິງຢ່າງເຂັ້ມຂຸ້ນ. 

ພະນັກງານຄົນລາວລຸ້ນໃໝ່ ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ຜູ້ຢືນເບິ່ງຄວາມຈະເລີນ ແຕ່ພວກເຂົາຄື “ສະໝອງ ແລະ ສອງມື” ທີ່ກຳລັງບັງຄັບພວງມະໄລ, ສ້ອມແປງກົນຈັກໜັກ, ບໍລິຫານສະຖານີ ແລະ ບຳລຸງຮັກສາລະບົບເຕັກໂນໂລຊີດ້ວຍຕົນເອງ. ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດຂອງໂຄງການນີ້ ໄດ້ຍົກລະດັບມາດຕະຖານແຮງງານລາວໄປສູ່ລະດັບສາກົນ, ເຮັດໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອໄດ້ຮັບໂອກາດ ແລະ ການເຝິກຝົນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກວິທະຍາສາດ, ຄົນລາວກໍສາມາດຢືນຢູ່ແຖວໜ້າຂອງອຸດສາຫະກຳທີ່ທັນສະໄໝທີ່ສຸດໄດ້ຢ່າງເຕັມພາກພູມ. ນີ້ຄືການລົງທຶນທີ່ກຸ້ມຄ່າທີ່ສຸດ—ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການສ້າງທາງລົດໄຟ, ແຕ່ແມ່ນການສ້າງ “ຄົນ” ເພື່ອຂັບເຄື່ອນອະນາຄົດຂອງຊາດ.

#LaoX #ລົດໄຟລາວຈີນ #ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ #ວິສະວະກອນລາວ #LaosChinaRailway #LaoWorkforce