ລັດຖະບານ ກຳລັງຫັນປ່ຽນທິດທາງໃໝ່ໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ ໂດຍເນັ້ນໄປທີ່ການຍົກລະດັບອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອຢຸດຕິການສົ່ງອອກວັດຖຸດິບ. ຍຸດທະສາດນີ້ແນໃສ່ດຶງດູດການລົງທຶນສ້າງມູນຄ່າເພີ່ມໃຫ້ສິນຄ້າລາວ, ຫຼຸດຜ່ອນການນຳເຂົ້າ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາການຂາດດຸນການຄ້າໃນໄລຍະຍາວ.
ຂໍ້ມູນດັ່ງກ່າວໄດ້ຮັບການເປີດເຜີຍໂດຍ ທ່ານ ບຸນເພັງ ສີບຸນເຮືອງ ຫົວໜ້າກົມອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ, ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ເຊິ່ງໄດ້ໃຫ້ສຳພາດຢ່າງເປັນທາງການໃນລາຍການ ອຄ ສື່ສານ ເຖິງທິດທາງແຜນການຍຸດທະສາດໃໝ່ຂອງຂະແໜງການ.
ໃນໄລຍະຫຼາຍທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ, ໂຄງສ້າງເສດຖະກິດຂອງປະເທດໄດ້ເພິ່ງພາການສົ່ງອອກຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ຜົນຜະລິດກະສິກຳດິບເປັນກຳລັງຫຼັກ ເຊິ່ງເຖິງແມ່ນວ່າຈະສ້າງລາຍຮັບໄດ້ໃນລະດັບໜຶ່ງ ແຕ່ກໍເປັນການສູນເສຍໂອກາດທາງເສດຖະກິດ (Opportunity Cost) ຢ່າງມະຫາສານ.
ການຂາຍວັດຖຸດິບເຊັ່ນ: ກາເຟ, ມັນຕົ້ນ, ຢາງພາລາ ແລະ ແຮ່ທາດ ໃນຮູບແບບທີ່ຍັງບໍ່ຜ່ານການແປຮູບ ເຮັດໃຫ້ປະເທດຕົກຢູ່ໃນສະຖານະຜູ້ຮັບລາຄາ (Price Taker) ທີ່ຕ້ອງແບກຮັບຄວາມສ່ຽງຈາກຄວາມຜັນຜວນຂອງລາຄາຕະຫຼາດໂລກ. ເມື່ອສົມທຽບກັບການນຳເຂົ້າສິນຄ້າອຸປະໂພກບໍລິໂພກສຳເລັດຮູບທີ່ມີມູນຄ່າສູງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຊ່ອງຫວ່າງຂອງການຂາດດຸນການຄ້າ ແລະ ກົດດັນຕໍ່ຄັງສຳຮອງເງິນຕາຕ່າງປະເທດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາທາງໂຄງສ້າງດັ່ງກ່າວ, ກົມອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ ໄດ້ວາງມາດຕະການຊຸກຍູ້ການລົງທຶນໃສ່ໂຮງງານແປຮູບພາຍໃນປະເທດຢ່າງເປັນຮູບປະທຳ ໂດຍດຶງດູດທັງທຶນພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ (FDI).
ເປົ້າໝາຍແມ່ນການສ້າງຕ່ອງໂສ້ອຸປະທານ (Supply Chain) ທີ່ຄົບວົງຈອນ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນນ້ຳຈົນເຖິງປາຍນ້ຳ. ທ່ານ ບຸນເພັງ ໄດ້ກ່າວເນັ້ນໜັກໃນການສຳພາດວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດປ່ອຍໃຫ້ຊັບພະຍາກອນອັນລ້ຳຄ່າຂອງຊາດ ຖືກສົ່ງອອກໄປໃນລາຄາຖືກແລ້ວຊື້ກັບມາໃນລາຄາແພງອີກຕໍ່ໄປ. ການລົງທຶນໃສ່ອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ ແມ່ນການສ້າງກຳແພງປ້ອງກັນເງິນເຟີ້ ແລະ ເປັນການດຶງເອົາເງິນຕາຕ່າງປະເທດເຂົ້າມາໝູນວຽນໃນລະບົບຢ່າງແທ້ຈິງ.”
ນອກຈາກນີ້, ຍຸດທະສາດດັ່ງກ່າວຍັງເຊື່ອມໂຍງກັບການຮັກສາສະຖຽນລະພາບທາງດ້ານການເງິນ ໂດຍການຫຼຸດຜ່ອນການນຳເຂົ້າສິນຄ້າອຸປະໂພກບໍລິໂພກທີ່ສາມາດຜະລິດໄດ້ເອງ ເຊິ່ງຈະເປັນຜົນດີຕໍ່ການຄຸ້ມຄອງອັດຕາເງິນເຟີ້ໃນໄລຍະຍາວ.
ການຫັນປ່ຽນຍຸດທະສາດດັ່ງກ່າວ ຖືເປັນບາດກ້າວສຳຄັນໃນການແກ້ໄຂບັນຫາເສດຖະກິດມະຫາພາກຂອງລາວຢ່າງກົງຈຸດ. ການຍົກລະດັບຈາກການສົ່ງອອກວັດຖຸດິບ ມາເປັນສິນຄ້າເຄິ່ງສຳເລັດຮູບ ແລະ ສຳເລັດຮູບ ບໍ່ພຽງແຕ່ຈະຊ່ວຍດຶງອັດຕາເງິນເຟີ້ໃຫ້ຊ້າລົງຜ່ານການຫຼຸດຜ່ອນການນຳເຂົ້າສິນຄ້າທົດແທນ ແຕ່ຍັງເປັນການຂະຫຍາຍຖານພາສີອາກອນໃຫ້ແກ່ລັດ.
ເມື່ອມູນຄ່າການສົ່ງອອກເພີ່ມຂຶ້ນ, ມັນຈະສົ່ງຜົນໂດຍກົງຕໍ່ການປັບປຸງຕົວເລກ GDP ໃຫ້ເຕີບໂຕຢ່າງມີຄຸນນະພາບ. ສິ່ງທ້າທາຍໃນຕໍ່ໜ້າຄືການສ້າງສະພາບແວດລ້ອມການລົງທຶນທີ່ເອື້ອອຳນວຍ, ການຄຸ້ມຄອງອັດຕາແລກປ່ຽນໃຫ້ມີສະຖຽນລະພາບ ແລະ ການຮັບປະກັນວ່ານະໂຍບາຍສົ່ງເສີມຈາກພາກລັດ ຈະຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງໂປ່ງໃສ ເພື່ອໃຫ້ນັກລົງທຶນສາມາດວາງແຜນທຸລະກິດໃນໄລຍະຍາວໄດ້ຢ່າງໝັ້ນໃຈ.
#ເສດຖະກິດລາວ #ອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ #ອຄສື່ສານ #MacroEconomy #LaoXperts
