ສປປ ລາວ ລັດເລັ່ງຍາດແຍ່ງ ໂອກາດທາງປະຊາກອນ ເພື່ອພັດທະນາປະເທດ

ສປປ ລາວ ພວມເລັ່ງປ່ຽນຈຳນວນປະຊາກອນໃນເກນອາຍຸອອກແຮງງານທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ໃຫ້ກາຍເປັນກົນຈັກຂັບເຄື່ອນການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ ກ່ອນທີ່ປ່ອງຢ້ຽມໂອກາດທາງປະຊາກອນຈະປິດລົງໃນລະຫວ່າງປີ 2055 ຫາ 2060.

ອີງຕາມຂ່າວແຈ້ງການຂອງ ກອງທຶນສຳລັບປະຊາກອນແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ (UNFPA) ປະຈຳ ສປປ ລາວ, ລັດຖະບານ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳລະດັບຊາດ ເພື່ອຊີ້ນຳການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນການໃນການປ່ຽນປະຊາກອນໃນເກນອາຍຸອອກແຮງງານທີ່ມີຈຳນວນຫຼາຍຂອງປະເທດ ໃຫ້ກາຍເປັນກຳລັງຂັບເຄື່ອນສຳລັບການພັດທະນາປະເທດຊາດ.

ການສ້າງຕັ້ງ ຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳລະດັບຊາດດ້ານປະຊາກອນ ແລະ ການພັດທະນາ ໄດ້ຖືກປະກາດຢ່າງເປັນທາງການໃນກອງປະຊຸມຄັ້ງປະຖົມມະລືກ ທີ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ໃນວັນທີ 5 ພະຈິກ, ພາຍໃຕ້ຂໍ້ຕົກລົງຂອງລັດຖະມົນຕີ ທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃນປີ 2025.

ພາຍໃນງານ ຍັງມີການເປີດຕົວແຜນທີ່ນຳທາງກ່ຽວກັບຜົນປະໂຫຍດທາງປະຊາກອນ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ (DDR), ເຊິ່ງໄດ້ກຳນົດຍຸດທະສາດຕ່າງໆ ເພື່ອຍາດແຍ່ງເອົາຜົນປະໂຫຍດຈາກເງິນປັນຜົນທາງປະຊາກອນ.

ແຜນທີ່ນຳທາງດັ່ງກ່າວ ໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນຈຸດປ່ຽນໃນໂຄງສ້າງປະຊາກອນຂອງປະເທດ. ໃນຂະນະທີ່ອັດຕາການເກີດຫຼຸດລົງ ແລະ ປະຊາກອນມີອາຍຸຍືນຍາວຂຶ້ນ, ສປປ ລາວ ມີໂອກາດທີ່ຈະໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກຈຳນວນປະຊາກອນໃນເກນອາຍຸອອກແຮງງານທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ, ເຊິ່ງມີທ່າແຮງໃນການຊຸກຍູ້ສະມັດຖະພາບການຜະລິດ, ລາຍຮັບຂອງຄອບຄົວ ແລະ ການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ.

ແຕ່ໂອກາດນີ້ຈະບໍ່ຄົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປ. ອີງຕາມແຜນທີ່ນຳທາງ, ປ່ອງຢ້ຽມທາງປະຊາກອນຂອງປະເທດຄາດວ່າຈະປິດລົງໃນລະຫວ່າງປີ 2055 ຫາ 2060, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການລົງທຶນໃສ່ຊັບພະຍາກອນມະນຸດມີຄວາມສຳຄັນເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ຜົນປະໂຫຍດ ທາງປະຊາກອນເກີດຂຶ້ນເມື່ອປະຊາກອນໃນເກນອາຍຸອອກແຮງງານເພີ່ມຂຶ້ນ ເມື່ອທຽບໃສ່ຈຳນວນເດັກນ້ອຍ ແລະ ຜູ້ສູງອາຍຸທີ່ຕ້ອງເພິ່ງພາອາໄສເຂົາເຈົ້າ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວສາມາດສະໜັບສະໜູນການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດທີ່ໄວຂຶ້ນ ຫາກປະຊາຊົນສາມາດເຂົ້າເຖິງການສຶກສາທີ່ມີຄຸນນະພາບ, ສາທາລະນະສຸກ ແລະ ວຽກເຮັດງານທຳທີ່ສ້າງຜົນຜະລິດໄດ້.

ອີງຕາມການຄາດຄະເນປະຊາກອນປີ 2025 ຂອງ UNFPA, ປະມານ 65 ສ່ວນຮ້ອຍ ຂອງປະຊາກອນ 7,9 ລ້ານຄົນໃນລາວ ແມ່ນມີອາຍຸລະຫວ່າງ 15-64 ປີ, ຂະນະທີ່ເດັກນ້ອຍອາຍຸຕໍ່າກວ່າ 15 ປີ ກວມເອົາ 30 ສ່ວນຮ້ອຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີອາຍຸ 65 ປີຂຶ້ນໄປ ກວມເອົາ 5 ສ່ວນຮ້ອຍ.

ອັດຕາການຈະເລີນພັນຂອງປະເທດຍັງໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງໄວວາໃນຫຼາຍທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ, ໂດຍສະເລ່ຍຢູ່ທີ່ 2,4 ຄົນ ຕໍ່ແມ່ຍິງໜຶ່ງຄົນ ໃນປີ 2024, ອີງຕາມແຜນທີ່ນຳທາງ.

ການປ່ຽນແປງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຮັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ມີພື້ນຖານທີ່ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນສຳລັບການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ, ແຕ່ແຜນທີ່ນຳທາງກໍໄດ້ເຕືອນວ່າ ໂຄງສ້າງປະຊາກອນທີ່ເອື້ອອຳນວຍພຽງຢ່າງດຽວ ຈະບໍ່ຮັບປະກັນຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງໄດ້.

ສຳລັບຊາວໜຸ່ມລາວ, ສິ່ງທ້າທາຍແມ່ນເປັນເລື່ອງຮີບດ່ວນກວ່ານັ້ນຄື: ການສຶກສາໃຫ້ຈົບ, ການໄດ້ຮັບທັກສະທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະ ການຊອກຫາວຽກທີ່ໝັ້ນຄົງ ທີ່ໃຫ້ລາຍຮັບທີ່ເໝາະສົມ ໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເດີນທາງອອກນອກປະເທດ.

ດັ່ງນັ້ນ, ແຜນທີ່ນຳທາງຈຶ່ງໄດ້ເນັ້ນໜັກຢ່າງຍິ່ງເຖິງການຫຼຸດຜ່ອນອັດຕາການປະລະການຮຽນ, ການປັບປຸງທັກສະວິຊາຊີບ ແລະ ການຂະຫຍາຍໂອກາດໃນການເຮັດວຽກທີ່ມີຄຸນນະພາບພາຍໃນປະເທດ.

ນອກຈາກນີ້ ຍັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ແມ່ຍິງມີສ່ວນຮ່ວມຫຼາຍຂຶ້ນໃນກຳລັງແຮງງານ ແລະ ມາດຕະການແກ້ໄຂບັນຫາການຂາດແຄນໂອກາດໃນການເຮັດວຽກພາຍໃນປະເທດ ທີ່ເປັນປັດໄຈຊຸກຍູ້ໃຫ້ຊາວໜຸ່ມອອກໄປຊອກຫາວຽກເຮັດງານທຳຢູ່ຕ່າງປະເທດ.

ບູລິມະສິດເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ ສປປ ລາວ ພວມປະເຊີນກັບການຂາດແຄນແຮງງານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການພັດທະນາກຳລັງແຮງງານທີ່ມີສີມື.

ໃນການກ່າວປາໄສໃນພິທີເປີດຕົວແຜນທີ່ນຳທາງ, ທ່ານ ປອ ສິດທິຣົດ ຣາຊະພົນ, ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງການເງິນ ແລະ ຮອງປະທານຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳລະດັບຊາດດ້ານປະຊາກອນ ແລະ ການພັດທະນາ ກ່າວວ່າ ແຜນທີ່ນຳທາງດັ່ງກ່າວຈະຊ່ວຍຊຸກຍູ້ບູລິມະສິດດ້ານປະຊາກອນ ແລະ ການພັດທະນາທີ່ມີຢູ່ແລ້ວຂອງປະເທດໃຫ້ກ້າວໜ້າຂຶ້ນ.

ທ່ານກ່າວວ່າ: “ແຜນດຳເນີນງານວ່າດ້ວຍຜົນປະໂຫຍດດ້ານປະຊາກອນ ບໍ່ແມ່ນກອບນະໂຍບາຍທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ຫຼື ກອບນະໂຍບາຍ ທີ່ແຂ່ງຂັນກັບນະໂຍບາຍອື່ນ. ແຕ່ກອບນະໂຍບາຍນີ້ ສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍນະໂຍບາຍ ທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ ລວມທັງນະໂຍບາຍດ້ານປະຊາກອນ ແລະ ການພັດທະນາ (2019–2030) ແລະ ຍຸດທະສາດພັດທະນາຊາວໜຸ່ມ (2021–2030)”.

ແຜນທີ່ນຳທາງດັ່ງກ່າວ ຍັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການເຂົ້າເຖິງການບໍລິການສາທາລະນະສຸກທີ່ມີລາຄາສາມາດຈ່າຍໄດ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງກວ່າເກົ່າ, ລວມທັງການບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບທາງເພດ ແລະ ສຸຂະພາບຈະເລີນພັນ, ແລະ ໂພຊະນາການທີ່ດີຂຶ້ນສຳລັບແມ່ ແລະ ເດັກ.

ການປ້ອງກັນການແຕ່ງງານກ່ອນໄວອັນຄວນ ແລະ ຄວາມຮຸນແຮງບົນພື້ນຖານທາງເພດກໍແມ່ນອີກບູລິມະສິດໜຶ່ງ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ເດັກຍິງຍັງສືບຕໍ່ຢູ່ໃນໂຮງຮຽນ, ຮຽນໃຫ້ຈົບ ແລະ ປັບປຸງໂອກາດໃນການມີວຽກເຮັດງານທຳໃນອະນາຄົດ.

ທ່ານ ດຣ ບັກຕິຢໍ ຄາດິຣົບ (Bakhtiyor Kadyrov), ຜູ້ຕາງໜ້າອົງການ UNFPA ປະຈຳ ສປປ ລາວ ໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງການລົງທຶນໃສ່ຊາວໜຸ່ມ ເພື່ອຮັບປະກັນອະນາຄົດທາງເສດຖະກິດຂອງປະເທດ.

ທ່ານກ່າວວ່າ “ກາລະໂອກາດທາງດ້ານປະຊາກອນຂອງ ສປປ ລາວ ຈະປະກົດເປັນຈິງໄດ້ ແມ່ນຂຶ້ນກັບການລົງທຶນໃສ່ຊັບ ພະຍາກອນມະນຸດຂອງພວກເຮົາໃນມື້ນີ້. ສຳລັບໄວໜຸ່ມແລະເຍົາວະຊົນແລ້ວ, ສິ່ງນີ້ໝາຍເຖິງການມີສຸຂະພາບ ທີ່ແຂງແຮງ, ໄດ້ຮັບ ການສຶກສາ ແລະ ມີວຽກເຮັດງານທຳທີ່ດີ. UNFPA ຈະສືບຕໍ່ສະໜັບສະໜູນກະຊວງການເງິນ ແລະ ບັນດາກະຊວງ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໃນການຫັນປ່ຽນແຜນດຳເນີນງານນີ້ໃຫ້ກາຍເປັນແຜນປະຕິບັດງານ ພ້ອມທັງຄາດ ຄະເນ ງົບປະມານເພື່ອຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນງານດັ່ງກ່າວ ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມຈຳເປັນຕົວຈິງຂອງແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ, ພ້ອມທັງ ກຳນົດບຸລິມະສິດດ້ານງົບປະມານຢ່າງຈະແຈ້ງ ເພື່ອລະດົມທຶນ ແລະ ສ້າງຜົນປະໂຫຍດຕົວຈິງໃຫ້ແກ່ແມ່ຍິງ ແລະ ໄວໜຸ່ມໃນທົ່ວ ປະເທດ.”

ທ່ານ ດຣ ຄາດິຣົບ ໄດ້ຢືນຢັນຄືນເຖິງຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂອງ UNFPA ໃນການເຮັດວຽກຮ່ວມກັບກະຊວງການເງິນ ແລະ ກະຊວງອື່ນໆ ເພື່ອປ່ຽນແຜນທີ່ນຳທາງໃຫ້ກາຍເປັນບູລິມະສິດໃນການລົງທຶນໃນພາກປະຕິບັດຕົວຈິງ, ເຊິ່ງສະໜັບສະໜູນໂດຍແຜນງົບປະມານ ແລະ ການເງິນທີ່ຊັດເຈນ.

ໃນງານເປີດຕົວດັ່ງກ່າວ ຍັງໄດ້ແນະນຳ ແຜນປະຕິບັດງານທີ່ມີການຄິດໄລ່ຕົ້ນທຶນ (Costed Action Plan) ແລະ ກະດານຂໍ້ມູນແບບສົດໆ (Real-Time Dashboard) ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ລັດຖະບານກຳນົດຄວາມຕ້ອງການດ້ານທຶນຮອນ, ຕິດຕາມຄວາມຄືບໜ້າ ແລະ ຈັດສັນຊັບພະຍາກອນໄປສູ່ຂົງເຂດທີ່ຕ້ອງການຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຫຼາຍຂຶ້ນ.

ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ມີຈຸດປະສົງເພື່ອເຊື່ອມໂຍງບູລິມະສິດດ້ານປະຊາກອນ ແລະ ການພັດທະນາ ເຂົ້າກັບການວາງແຜນ ແລະ ການເງິນຂອງລັດຖະບານ, ພ້ອມທັງສະໜັບສະໜູນການປະສານງານທີ່ໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນລະຫວ່າງບັນດາກະຊວງ, ຄູ່ຮ່ວມພັດທະນາ ແລະ ພາກເອກະຊົນ.

ແຜນທີ່ນຳທາງດັ່ງກ່າວແມ່ນສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານນະໂຍບາຍແຫ່ງຊາດດ້ານປະຊາກອນ ແລະ ການພັດທະນາ ສຳລັບປີ 2019-2030 ແລະ ຍຸດທະສາດຊາວໜຸ່ມ ແລະ ເຍົາວະຊົນ ສຳລັບປີ 2021-2030, ແທນທີ່ຈະສ້າງກອບນະໂຍບາຍແຍກຕ່າງຫາກ.

ສຳລັບ ສປປ ລາວ, ສິ່ງທ້າທາຍບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນການມີປະຊາກອນໃນເກນອາຍຸອອກແຮງງານເພີ່ມຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ແມ່ນການຮັບປະກັນວ່າເຂົາເຈົ້າມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ, ໄດ້ຮັບການສຶກສາ ແລະ ປະກອບອາວຸດທາງດ້ານທັກສະທີ່ຈຳເປັນ ເພື່ອຊອກຫາວຽກເຮັດງານທຳທີ່ສ້າງຜົນຜະລິດໄດ້.

ຄວາມສຳເລັດຂອງປະເທດໃນການປ່ຽນກຳລັງແຮງງານທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນີ້ໃຫ້ເປັນໂອກາດທາງເສດຖະກິດ ຈະຊ່ວຍກຳນົດວ່າ ການປ່ຽນແປງທາງປະຊາກອນນີ້ຈະສ້າງຜົນປະໂຫຍດທີ່ຍືນຍົງໃຫ້ແກ່ຄົນລຸ້ນຫຼັງຫຼືບໍ່.

#LaoX #ປະເທດລາວ #ເງິນປັນຜົນທາງປະຊາກອນ #ການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ #UNFPALaos #ຊາວໜຸ່ມລາວ #Laos #DemographicDividend