ສປປ ລາວ ແລະ ຫວຽດນາມ ເລັ່ງຍົກລະດັບການເຊື່ອມໂຍງໂລຈິສຕິກ ຫັນລາວສູ່ສູນກາງການຂົນສົ່ງພາກພື້ນ, ຕັ້ງເປົ້າຕັດຂັ້ນຕອນທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ຫຼຸດຕົ້ນທຶນ ເພື່ອຊຸກຍູ້ມູນຄ່າການຄ້າສອງຝ່າຍໃຫ້ທະລຸ 10 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດພາຍໃນປີ 2030 ເຊິ່ງຈະສ້າງຜົນກະທົບທາງບວກຢ່າງມະຫາສານຕໍ່ການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດຂອງທັງສອງຊາດ.
ຄວາມມຸ່ງໝັ້ນດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາປຶກສາຫາລືຢ່າງຈິງຈັງໃນເວທີປາໄສທຸລະກິດໂລຈິສຕິກ ລາວ-ຫວຽດນາມ ປະຈຳປີ 2026 ທີ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ໃນວັນທີ 26 ພຶດສະພາຜ່ານມາ. ຕາມການລາຍງານຂອງ Vietnam+.
ງານຄັ້ງນີ້ໄດ້ລວມເອົາພາກລັດ, ສະມາຄົມອຸດສາຫະກຳ ແລະ ພາກທຸລະກິດຫຼາຍຮ້ອຍແຫ່ງ ເພື່ອມາຮ່ວມກັນຫາທາງອອກໃນການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ກັບລະບົບຕ່ອງໂສ້ອຸປະທານ ແລະ ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການຄ້າຂ້າມແດນ.
ນາງ ກິ່ງສະດອນ ເພັດດາວເຮືອງ, ຫົວໜ້າກົມການຄ້າຕ່າງປະເທດ, ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ໄດ້ເນັ້ນຢ້ຳວ່າ ລາວກຳລັງພະຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່ເພື່ອຫັນປ່ຽນຕົນເອງຈາກປະເທດທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດທະເລ ໃຫ້ກາຍເປັນຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ສຳຄັນຂອງອະນຸພາກພື້ນແມ່ນ້ຳຂອງ ແລະ ອາຊຽນ ເຊິ່ງການເຄື່ອນໄຫວນີ້ຈະເປີດປະຕູສູ່ໂອກາດໃໝ່ໆອັນມະຫາສານໃຫ້ແກ່ຂະແໜງອຸດສາຫະກຳ, ກະສິກຳ ແລະ ການຄ້າລະຫວ່າງປະເທດ.
ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸວິໄສທັດດັ່ງກ່າວ, ສປປ ລາວ ພວມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນອຳນວຍຄວາມສະດວກດ້ານການຄ້າ ແລະ ການຂົນສົ່ງ ປີ 2025-2030 ຢ່າງເຄັ່ງຄັດ ໂດຍຕັ້ງເປົ້າໝາຍທີ່ທ້າທາຍໃນການຫຍໍ້ເວລາການອອກໃບອະນຸຍາດນຳເຂົ້າ-ສົ່ງອອກໃຫ້ໄດ້ຢ່າງໜ້ອຍ 40% ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນເວລາການແຈ້ງພາສີຢູ່ດ່ານຊາຍແດນລົງໃຫ້ໄດ້ເຄິ່ງໜຶ່ງ. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ ຍັງມີແຜນຈະຍົກລະດັບດັດສະນີປະສິດທິພາບດ້ານໂລຈິສຕິກ (LPI) ຂອງຊາດຂຶ້ນຕື່ມ 40% ແລະ ຕັດຈຸດກວດກາທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕາມເສັ້ນທາງພາຍໃນປະເທດອອກໃຫ້ໄດ້ເຖິງ 50%.
ເພື່ອເປັນການຮອງຮັບເປົ້າໝາຍການຄ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວ ແລະ ແກ້ໄຂຂໍ້ຈຳກັດດ້ານພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ປັດຈຸບັນ ລັດຖະບານ ສປປ ລາວ ພວມເລັ່ງຊຸກຍູ້ໂຄງການພື້ນຖານໂຄງລ່າງຂະໜາດໃຫຍ່ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ.
ໜຶ່ງໃນນັ້ນຄືໂຄງການກໍ່ສ້າງທາງດ່ວນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ-ຮ່າໂນ້ຍ ເຊິ່ງຈະເປັນເສັ້ນທາງຍຸດທະສາດສຳຄັນໃນການຮົ່ນໄລຍະທາງ ແລະ ເວລາການຂົນສົ່ງລະຫວ່າງສອງນະຄອນຫຼວງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ຍັງມີການເລັ່ງລັດໂຄງການທາງລົດໄຟ ລາວ-ຫວຽດນາມ ທີ່ຈະເຊື່ອມຕໍ່ຈາກນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ຜ່ານແຂວງຄຳມ່ວນ ມຸ່ງໜ້າກົງສູ່ທ່າເຮືອນ້ຳເລິກຫວຸງອ່າງ ຂອງແຂວງຮ່າຕິງ ປະເທດຫວຽດນາມ.
ໂຄງການປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ພຽງແຕ່ຈະຊ່ວຍແກ້ໄຂບັນຫາຕົ້ນທຶນການຂົນສົ່ງທີ່ແພງ ແຕ່ຍັງເປັນການປົດລັອກຂໍ້ຈຳກັດທາງພູມສາດ ປ່ຽນລາວຈາກປະເທດທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດທະເລ ໃຫ້ມີທາງອອກສູ່ທະເລ ແລະ ກາຍເປັນສູນກາງເຊື່ອມໂຍງທາງບົກ (Land-linked) ຢ່າງສົມບູນ.
ການຂັບເຄື່ອນຍຸດທະສາດເຫຼົ່ານີ້ ຍັງຕ້ອງການການສະໜັບສະໜູນຈາກປະສົບການຂອງຫວຽດນາມ ໂດຍສະເພາະການຍົກລະດັບໂຄງລ່າງພື້ນຖານສາງສິນຄ້າ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາຄໍຂວດຂອງຕົ້ນທຶນການຂົນສົ່ງ ແລະ ຂະຫຍາຍຊ່ອງທາງອອກສູ່ທະເລຜ່ານກຸ່ມທ່າເຮືອຫວຸງອ່າງ ໃນແຂວງຮ່າຕິງ ຂອງປະເທດຫວຽດນາມ.
ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຕາງໜ້າຈາກກົມການຄ້າຕ່າງປະເທດ ຂອງຫວຽດນາມ ກໍໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຮ່ວມມືດ້ານໂລຈິສຕິກຂອງສອງປະເທດຕ້ອງກ້າວໄປສູ່ຄວາມທັນສະໄໝ, ເຊື່ອມໂຍງກັນຢ່າງກົມກຽວ ແລະ ຍືນຍົງ ເພື່ອຕອບສະໜອງທ່າອ່ຽງຂອງໂລກໃນຍຸກດິຈິຕອນ ແລະ ການພັດທະນາສີຂຽວ.
ຫວຽດນາມມີຈຸດແຂງເລື່ອງທ່າເຮືອ, ເຄືອຂ່າຍໂລຈິສຕິກ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງລະດັບສາກົນ ສ່ວນລາວກໍມີທີ່ຕັ້ງຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນໃນການເປັນເສັ້ນທາງເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງອາຊຽນ ແລະ ພື້ນທີ່ຕອນໃນຂອງອາຊີ. ຖ້າທັງສອງຊາດສາມາດປະສານຈຸດແຂງເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າກັນໄດ້ ຈະບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍຍົກລະດັບການຄ້າສອງຝ່າຍເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຈະສາມາດດຶງດູດສິນຄ້າຜ່ານແດນຈາກປະເທດທີສາມ ສ້າງມູນຄ່າເພີ່ມອັນມະຫາສານໃຫ້ແກ່ຂະແໜງໂລຈິສຕິກຂອງທັງສອງປະເທດອີກດ້ວຍ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສິ່ງທ້າທາຍທີ່ຍັງຕ້ອງຮ່ວມກັນກ້າວຂ້າມຄື ຕົ້ນທຶນການຂົນສົ່ງຂ້າມແດນທີ່ຍັງສູງ, ຂໍ້ຈຳກັດດ້ານໂຄງລ່າງພື້ນຖານ, ຄວາມຊັກຊ້າຂອງຂັ້ນຕອນຢູ່ບາງດ່ານ ແລະ ຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງກັນຂອງລະບົບເອກະສານພາສີເອເລັກໂຕຣນິກ.
ບັນດາຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມລ້ວນແຕ່ເຫັນດີວ່າ ການເລັ່ງຫັນເປັນດິຈິຕອນ ແລະ ການລົງທຶນໃນການຂົນສົ່ງຫຼາຍຮູບແບບ ໂດຍສະເພາະໂຄງການທາງລົດໄຟ ຫວຸງອ່າງ-ວຽງຈັນ ຈະເປັນກຸນແຈສຳຄັນໃນການທະລາຍອຸປະສັກເຫຼົ່ານີ້. ຄວາມພະຍາຍາມຮ່ວມກັນໃນມື້ນີ້ ຈຶ່ງເປັນການເປີດໜ້າປະຫວັດສາດໃໝ່ຂອງການຮ່ວມມືທາງເສດຖະກິດ ລາວ-ຫວຽດນາມ ທີ່ປູທາງໄປສູ່ເປົ້າໝາຍການຊຸກຍູ້ມູນຄ່າການຄ້າໃຫ້ບັນລຸ 4 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດໃນປີ 2026 ແລະ ກ້າວໄປເຖິງ 10 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດພາຍໃນປີ 2030 ຢ່າງແນ່ນອນ.
#LaoXperts #LaosVietnam #LogisticsHub #TradeConnectivity #EconomicGrowth #VungAngPort #ໂລຈິສຕິກ #ການຄ້າລາວຫວຽດນາມ #ເສດຖະກິດລາວ
